هیچکس تنها نیست

پروردگارا چگونه زیستن را به  من بیاموز    که چگونه مردن را خود خواهم اموخت

کسی دیگر نمی کوبد درب این خانه ی متروک و ویران را

کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهاییم

و من چون شمع می سوزم و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند

و من گریان و نالانم و من تنهای تنهاییم

درون کلبه ی خاموش خویش اما

کسی حال من غمگین نمی پرسد

و من دریای پر اشکم که طوفانی به دل دارم

درون سینه ی پر جوش خویش اما

کسی حال من تنها نمی پرسد

و من چون تک درخت زرد پائیزم

که هر دم با نسیمی میشود برگی جدا از او

                         و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند

                                    پروردگارا

به من ارامش ده

تا بپذیرم انچه را که نمی توانم تغییر دهم

دلیری ده تا

تا تغییر دهم انچه که می توانم تغییر دهم

بینش ده

تا تفاوت این دو را بدانم

مرا فهم ده

تا متوقع نباشم دنیا و مردم ان مطابق میل

                   رفتار کنند !

         (    به هیچکس نمیگم       شکستی غرورم   )  ... !

                                 حسرت عاشق

در سایه هجرت تو ای سایه حسرت                            همخانه حرمانم و هسایه حسرت

تا سایه بالای  بلندت به سرم نیست                             کوتاه مباد از سر من سایه حسرت

گر باختم از عشق تو سرمایه ی هستی                          اندوختم از هجر تو سرمایه حسرت

شبها بکشانم گله ی زلف تو تا ماه                                اری که بلند است به شب پایه حسرت

گویند که چون مادر ایام مرا زاد                                   پرورد به دامان غمم دایه ی حسرت

 یا رب تو چه پیغامبری کز قلم و لوح                             نازل همه در شآن تو شد ایه حسرت

تنها درگاه پاک توست که باید از انجا حاجت خواست پیش از انکه دیگری را  بخوانم تنها تو را یخوانم و تنها به تو امید میبندم  و دست دعا به سوی مهربانی تو بر میدارم و تو را ندا میدهم . زیرا میدانم قدرت و نیرومندی و علو درجت و رفعت تنها و تنها از ان توست .

خداوندا ! بر استان مغفرت تو فرود امده ام و به امید عفو تو اهنگ کرده ام و به بخشایش تو دل بسته ام . مرا انچه سبب امرزش تو شود در دست نیست و کاری نکرده ام که به پاداش ان شایسته ی عفو تو تو باشم و چون بدین سان خود را محکوم کرده ام دیگر جز فضل و احسان تو پناهی ندارم . زبانم به هدایت بگشای و پرهیزگاری را به من الهام کن  و مرا به هر کاری که پاکیزه تر است توفیق ده و به هر چه خشنودی تو در ان است برگمار و درود فرست به عرش خود ان سان درودی که بر کرامت و پاکیشان کرامت و پاکی دیگر افزاید و درود فرست بر محمد و خاندان او و مرا به فضل خویش بنواز .

بار خدایا ! در ان هنگام که بر فرشتگان  و رسولانت درود می فرستی و درود ما نیز به انان می رسانی به انکه زبان ما به ثنای ایشان گشاده ای بر ما نیز رحمت فرست .

                                                                                    برگزیده  ای  از صحیفه سجادیه

                                                                                   ( عاشقان برای ما هم دعا کنید )

           چون کبوتر که در قفس حبس است

                    تک و تنها اسیر میمیرم . . .

ای شکوه ترنم باران        در فراقت کویر میمیرم

                توی شهر دلم زمین لرزست

                       زیر اوار پیر میمیرم . . .

               بی تو زجر اور است جان کندن

                   وای بر من چه دیر میمیرم . . .

تو بیا میخورمقسم به خدا     چون بگویی بمیر میمیرم

                   ( مهدیا ) ای تمام هستی من   

                             گر نیایی میمیرم . . .

ابا صالح دلم سامان ندارد            مگر حجر تو را پایان ندارد

ابا صالح بیا دردم دوا کن             مرا از دیدنت حاجت روا کن

ابا صالح مرا با رو س   یاهی        به خود راهم بده با یک نگاهی

ابا صالح فقیرم من فقیرم            بده دستی که دامنانت بگیرم

ابا صالح تو خوبی من بدم بد        مرا از درگهت ردم مکن رد

ابا صا لح چه خوش زیبنده باشد   که تو لعل لبت پر خنده باشد

ابا صا لح عزیز ال یاسین            بیا در جمع ما یک لحظه بنشین

                   ( پیشه خود نموده ام انتظار را )